evialead.gr

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ «Ο Πιανίστας », ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 10 ΜΑΪΟΥ 2019, στις 20.45

Την Παρασκευή,  10 ΜΑΪΟΥ  2019 και  ώρα 20. 45 , στην αίθουσα εκδηλώσεων του πολ. συλλόγου «Κ. Κανάρης» (απέναντι από την εκκλησία της Παναγίας Παραβουνιώτισσας) όπου η Κινηματογραφική Λέσχη Ερέτριας  θα προβάλει την ιστορική-βιογραφική  ταινία του 2002 του σκηνοθέτη  Ρόμαν Πολάνσκι

 «Ο Πιανίστας »

«The Pianist»

Η είσοδος είναι ελεύθερη!                                        

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΗΣ ΟΤΑΝ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ

Η ταινία είναι είναι βιογραφικό δράμα βασισμένο στην αυτοβιογραφία (“Death of a city”)   του Εβραίο-πολωνού πιανίστα και συνθέτη Βλαντισλάβ Σπίλμαν (Wladyslaw Szpilman, 1911 – 2000 ) που επέζησε του Ολοκαυτώματος. Εκτός των άλλων αρετών της ταινίας που την οδήγησαν σε διθυραμβικές κριτικές και πολλαπλές βραβεύσεις, «χρεώνεται» και την ακριβή αναπαράσταση των ιστορικών γεγονότων του γκέτο της Βαρσοβίας.Άλλωστε,  ο σκηνοθέτης, ο Ρομάν Πολάνσκι, επέζησε ο ίδιος ως εβραιόπουλο της Κρακοβίας από τύχη στον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο ενώ ημητέρα του πέθανε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και ο πατέρας του μόλις κατάφερε να επιβιώσει του στρατοπέδου.

ΒΡΑΒΕΥΘΗΚΕ

Από το Φεστιβάλ Καννών με  τον Χρυσό Φοίνικα

Από την Ακαδημία ΑμερικανικούΚινηματογράφου (Όσκαρ) με τρια βραβεία (Καλύτερης σκηνοθεσίας, Διασκευασμένου Σεναρίου και Α’ Ανδρικού Ρόλου, για τον πρωταγωνιστή Μπρόντυ), ενώ προτάθηκε για άλλα τέσσερα.

Από το Βραβεία Σεζάρ, με επτά βραβεία ανάμεσα στα οποία αυτά της Καλύτερης ταινίας, Καλύτερης σκηνοθεσίας και Α’ Ανδρικού Ρόλου. Πρόκειται για την πρώτη ταινία που βραβεύτηκε ως η καλύτερη της χρονιάς στα Βραβεία Σεζάρ, χωρίς να ακούγεται σε αυτή ούτε μια γαλλική λέξη.

Από τα Βραβεία BAFTA με δύο βραβεύσεις (καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας) και άλλες 5 υποψηφιότητες

Από τα  Βραβεία Κύκλου Κριτικών Βοστώνης με τρεις βραβεύσεις (καλύτερης Ταινίας, Α΄ανδρικού ρόλου και Σκηνοθεσίας)

Από τα Βραβεία Γκόγια, από την  Ιαπωνική Ακαδημία Κινηματογράφου κ.α.

ΚΡΙΤΙΚΗ

«…Κατα κανονα, θεωρω οτι ειναι αρκετα επιμοχθο και δυσκολο να μεταφερθει το περιεχομενο ενος βιβλιου στη μεγαλη οθονη, ενω το αποτελεσμα, κατα την αποψη μου, τις περισσοτερες φορες δεν ειναι ιδιατερα ικανοποιητικο. Ο Πιανιστας ομως αποτελει μαλλον μια απο τις εξαιρεσεις αυτου του κανονα.Ο βραβευμενος με Οσκαρ Ronald Harwood επιτυγχανει να συγγραψει ενα απολυτα ισορροπημενο και αψεγαδιαστο σεναριο, που σε πολλα σημεια αγγιζει την τελειοτητα.

Κρατα καθηλωμενο το θεατη για 2,5 ολοκληρες ωρες χωρις να τον κουρασει ουτε για μια στιγμη.Η αγωνια κυριαρχει, οι ρυθμοι δεν ειναι αργοι χωρις ομως να ειναι και παρα πολυ γρηγοροι, με συνεπεια αφενος να μην κουραζεται ο θεατης και αφετερου να μην δημιουργουνται κενα και αποριες σχετικα με την εξελιξη του εργου.Η δραματικη ενταση κυριαρχει απο το πρωτο μεχρι και το εκατοστο τεσσαρακοστο ογδοο λεπτο και τα συναισθηματα διαρκως εναλλασσονται απο λυπη και αποτροπιασμο για τις δολοφονιες δεκαδων Πολωνο-Εβραιων, σε φρικη για τις αθλιες συνθηκες διαβιωσης των εγκλειστων στο γκετο, σε χαρα για τις στιγμες που κατορθωνει να ξεφυγει απο βεβαιο θανατο ο πρωταγωνιστης, και σε μια διαρκη αγωνια για το τι προκειται να επακολουθησει. ….»

«…Ανάμεσα στο μισό εκατομμύριο Εβραίων που εκδιώχτηκαν από τις κατοικίες τους για να εγκατασταθούν στην απομόνωση του βρωμερού γκέτο της πρωτεύουσας Βαρσοβίας, υπήρξε και ο Λάντισλαβ Σπίλμαν, ένας από τους σπουδαιότερους και πιο φημισμένους σολίστες πιάνου προπολεμικά, που μαζί με την οικογένεια του, τους αδύναμους γονείς του και τα τρία του αδέλφια προσπαθούν να σωθούν από την λύσσα που διακατέχει τους Ναζί. ..
 Ένα προσωπικό στοίχημα που είχε βάλει με τον εαυτό του αποτέλεσε ο Πιανιστας για τον κορυφαίο Ευρωπαίο δημιουργό Roman Polanski. Η διαδρομή πέντε χρόνων οδύνης, ανάμεσα στην αρρώστια, τις κακουχίες και τον τρόμο, για έναν ολόκληρο κατατρεγμένο λαό, αποτυπώνεται για ακόμη μια φορά στο πανί, με σοβαρότητα και σεβασμό στα εκατομμύρια θύματα του Ολοκαυτώματος…»

 
Ιστότοπος . cine.gr, 2 Μαϊου 2003

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ

“Ο Βλαντισλάβ Σπίλμαν, ένας διάσημος Εβραιοπολωνός πιανίστας που δουλεύει στον ραδιοφωνικό σταθμό της Βαρσοβίας, βλέπει τον κόσμο του να καταρρέει με το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και την εισβολή των Γερμανών στην Πολωνία, τον Σεπτέμβριο του 1939. Αφού ο ραδιοφωνικός σταθμός καταστρέφεται από τις εκρήξεις, ο Βλαντισλάβ επιστρέφει σπίτι όπου και μαθαίνει ότι η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία έχουν κηρύξει πόλεμο ενάντια στη Γερμανία. Πιστεύοντας ότι ο πόλεμος θα τελειώσει γρήγορα, αυτός και η οικογένειά του γιορτάζουν το γεγονός.

Ωστόσο κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής που λαμβάνει χώρα τους επόμενους μήνες, οι συνθήκες διαβίωσης των Εβραίων σταδιακά χειροτερεύουν και τα δικαιώματά τους περιορίζονται: κάθε οικογένεια επιτρέπεται να έχει ένα ελάχιστο χρηματικό ποσό, όλοι πρέπει να φοράνε ένα περιβραχιόνιο με το Αστέρι του Δαβίδ για να ξεχωρίζουν και γενικά να ωφελούν να δέχονται αδιαμαρτύρητα διάφορες ταπεινώσεις. Ώσπου τελικά το 1940, συγκεντρώνονται όλοι στο Γκέτο της Βαρσοβίας. Εκεί αντιμετωπίζουν την πείνα, την καταδίωξη και τον εξευτελισμό από τους Ναζί και τον συνεχή φόβο του θανάτου ή βασανισμού. Σύντομα, τους πηγαίνουν στις εγκαταστάσεις εξολόθρευσης στην Τρεμπλίνκα. Ο Βλαντισλάβ σώζεται την τελευταία στιγμή από έναν αστυνομικό του εβραϊκού γκέτο, που τυγχάνει να είναι οικογενειακός φίλος. Μακριά πλέον από την οικογένειά του, παραμένει στο γκέτο ως εργάτης-σκλάβος στις γερμανικές μονάδες κατασκευής ενώ αργότερα αφήνεται στη βοήθεια όσων μη-Εβραίων γνωστών του τον θυμούνται ακόμα..»

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *